285. Âmenerrresûlu bimâ unzile ilehi min rabbihi vel mü’minûn. Kullun âmena billâhi ve melâiketihi ve kutubihi ve rusulihi lâ nuferriku beynâ ehadim mir rusulih. Ve kâlû semi‘nâ ve etâ‘nâ. Gufrâneke rabbena ve ileyke’l-masîr.
286. Lâ yukallifu’llâhu nefsen illâ vus‘ahâ. Lehâ mâ kesebet ve ‘aleyhâ mâ ektebet. Rabbena lâ tu’âhiznâ in nesinâ ev ekh’tânâ. Rabbena velâ tahmil ‘aleynâ isran kemâ hameltahu ‘alellezîne min kabilinâ. Rabbena velâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih. Ve’fu ‘annâ ve’ğfir lenâ verhamnâ. Enta mevlenâ fensurnâ ‘alel kavmil kâfirîn.
Dua'nın Anlamı
285. Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene ve müminler de (kendilerine indirilene) inanmıştır. Hepsi Allah’a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine inanırlar. Peygamberlerin hiçbirini diğerinden ayırt etmezler. “İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Bağışlamanı dileriz. Dönüş yalnız sana’dır” derler.
286. Allah hiçbir kimseye gücünün üstünde yük yüklemez. Herkesin kazandığı kendi lehine, yaptığı da aleyhinedir. “Rabbimiz! Unutur ya da hata edersek bizi sorumlu tutma. Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Rabbimiz! Gücümüzün yetmediği işleri bize yükleme. Bizi affet, bağışla, merhamet et. Sen bizim Mevlamızsın, kafirlere karşı bize yardım et!”